Wat ik zoal observeer & meemaak

Ja, ik schrijf het maar gewoon op. Het is uiteindelijk hetgeen waar ik mee bezig ben en wat zich wil laten horen en zien.
Normaal ben ik kort en bondig, niet te veel ruimte nemen. "Volgens mij ben je geboren in haast", zei mijn vriendin Mirjam Boerop laatst. Ik denk dat ze gelijk heeft. Let's try to take some time.
Gisteren (19 mei 2026) mocht ik voor Rixt Schönfeld en haar cliënten een masterclass verzorgen over: 'Persoonlijk leiderschap door het vergrootglas van bewustzijn'.
Volledige focus op jezelf en je conditionering, en niet op wat er allemaal anders moet zijn om je heen. Je partner, je manager, je kinderen (als je die hebt: de meest heldere spiegel), je familie… en ga zo maar even door.
We gingen ons even, in liefde, marineren in onze oordelen, ons ego en de weg naar een rustiger hoofd. Het leven accepteren zoals het is. Niet de buitenwereld willen veranderen om je beter te voelen. Niet verwachten dat andere mensen dingen doen zoals jij het wilt. Niet doen alsof jij het centrum van de wereld bent… lastig. Ik was dat ook lange tijd voor mezelf. Gemerkt? 🤭
De mens heeft een prachtig 'intellectual mind'. We kunnen over zeer complexe zaken en bijzondere dingen nadenken, we zijn uniek!
Het nadeel is alleen: zodra er IK, MIJ of MIJN aan te pas komt, gaat het mis. Bewustzijn en bewust worden, maakt dat je loskomt van je gedachten en je je niet meer identificeert met alles zoals je het bedacht hebt om je heen.
Toen ik aan de groep vroeg: "Stel je voor dat je die stem in je hoofd, die de hele dag praat over wat je moet eten, dat je te dik of te dun bent, dat je je kinderen nu wel echt moet gaan corrigeren, dat je moeder niet belt en ga zo maar door… dat je die een lichaam geeft en een plek op de bank naast je. Zou je die advies vragen?"
De reactie was heftig.. kreunen en steunen. 'Nee… ik zet die persoon direct de deur uit." ;-) en het werd een mooie ochtend.